Günümüzde, sadece beþ vakit namazýn veya belli bir kýsým ibadetlerin sonuna sýkýþtýrýlarak küçültülen dua, gerçekte hayatýn ve hayat ötesinin en büyük lâzýmýdýr. Hayatý, duasýz düþünmek mümkün deðildir. Yaþadýðýmýz hayat, baþtan sona kadar duadan ibarettir.

Dua, Allah’ýn rýzâsýnýn þifresi ve cennet yurdunun da anahtarýdýr. Yine dua, “kul’dan Rabb’e yükselen kulluk niþaný, alâmeti ve iþâreti, Rab’den “kul’a inen rahmet simgesidir. Daha doðrusu o, Allah’la kul arasýnda olan münasebetin tam odak noktasýdýr. Dua, insaný merdiven merdiven Hakk’a yücelten mukaddes bir miraçtýr.

Allah’ýn rahmet elinin üzerimizde dolaþmasý, dua sayesindedir. Dua, ayný zamanda gazabýn da paratoneridir. Evet, hakkýmýzda rahmeti ve rýzayý kazandýran, gazap ve öfkeyi uzaklaþtýran tesirli bir kulluktur dua. Bize bakan yönüyle dua, istemektir. Biz maddî-mânevî ihtiyaçlarýmýzý Rabbimizden isteriz. Ve biliriz ki vermek istemeseydi istemeyi vermezdi.